Matilda nerdeyse her ziyaret ettiğim blogda karşıma çıkar olmuştu. Bu kadar karşıma çıkması bir tesadüf değil mutlaka bende okumalıyım diyip, 3-4 tane çocuk kitabıyla birlikte sipariş verdim. Gelir gelmez başlayamasam da aklım hep ondaydı. Elimdeki kitabı da bırakamadım. Ben öyle aynı anda 3-4 kitap okuyanlardan değilim. Olamam da...İlk başladığım kitaba haksızlık etmişim gibi hissediyorum o zaman. Tam adapte olamıyorum. Zaten okuyacak vakti araya sıkıştırıp yaratıyorum. Aynı anda birkaçına hiç bulamam ;)
Matilda bir çocuk kitabı. Çocuk kitabı deyince aklınıza öyle masal türü birşeyler gelmesin. Ben Matilda'yı çok sevdim. Çocuk dünyasına inip oralarda dolaşırken hatta anne babasına çok kızdım. Nerde bu devirde onun gibi çocuk kıymetini bilselerdi keşkelerle kendime şaşırarak okudum.
Çizimleri oldukça sade ama anlatıma uygun. Ben okurken Onur elimden alıp resimlerine baktı. Hadi anlat diyordu. Bir tane Matilda varmış okumayı çok severmiş. Annesi babası da ona çok kızarmış diye başlıyordum. O bile çok sevdi Matilda'yı.
Çocuk kitapları okumak bana ne katıyor? Onların dünyasına inip bazı davranışlarını daha kolay anlamlandırmama yardımcı oluyor. Görkem'in bazı şımarıklıklarına daha toleranslı davranmamı sağlıyor. Kafamdaki kalıplardan kurtulmuş oluyorum. Nasıl vardıysam artık şu yargıya çalışkan zeki çocuklar yaramaz olamaz. Ama öyle olmadığını kitaplar bile anlatıyor bana. Matilda yaşına göre çok mantıklı ve fazlasıyla zeki bir çocuk. Ama aklından yaramazlıklar geçmiyor mu?
Hem de en yaratıcısından :) Matilda ve arkadaşlarının yaramazlıklarına da şahit olduğumuz aynı zamanda bir yetişkin gibi düşünüp öğretmeni bayan Honey ile konuşmalarına imrenilecek bir çocuk. Okuyup biraz Matilda ile empati kurun derim ben :)
Görkem içinde iyi oldu bu çocuk kitapları. Matilda ona biraz kalın gelse de diğer aldıklarıma büyük bir hevesle başladı. Onu da uyumadan önce ben okurum belki. Bu hevesi daim olsun inşallah.
Tanıştığıma memnun oldum Roald Dahl memnun oldum Matilda ;-)