Çocuklu Hayat

Çocuklu Hayat

22 Şubat 2016 Pazartesi

Yavaş Ebeveynlik - Pınar Mermer

Üniversitede zorla ders kitabı olarak okutulan kişisel gelişim kitaplarından ve çokça okutulan çocuk psikolojisi, gelişimi, beslenmesi vb... kitaplarından sonra bu tür kitapları ne zaman görsem bende ders kitabı algısı oluşturduğu için hep uzak durdum. Eksik olmasınlar hocalarımız sayesinde kitap okumaktan soğumadığıma şükrediyorum :) Mesela Doğan Cüceloğlu aslında sevdiğim bir uzman olmasına rağmen soğuttular adamdan resmen, ders kitabı olarak okuttukları için. 

Pınar Mermer'in bu kitabı 2 yıldır raflarda çok satanlar listesindeydi. Hayatı çok hızlı yaşadığım bir dönemde almıştım, biraz yavaşlayayım diye. O kadar hızlı yaşayınca bunu okuyup yavaşlamaya bile fırsatım yokmuş demekki :) Ne zamandır sırasını bekliyordu. Aralık ayının son haftalarında baş ucu kitabı olarak tercih etmiştim. Eğer ki sizde böyle yapacaksanız şimdiden uyarayım. Cıkss hayır baş ucu kitabı olmaz. Çünkü bir çok paragrafın altını çizeceksiniz. Ya da benim gibi kitabını çizmeye kıyamayanlardansanız bir deftere not edeceğiniz çok yer olacak. 

Sevdiğim, tuttuğum cümleler oldu. Malum kitap bir roman olmadığı için konusundan bahsedemeyeceğim. Konusu zaten kitabın adında mevcut. Ancak hoşuma giden yerlerden bir kaç alıntıyı paylaşmak istiyorum. Alıntılar sayesinde de kitap hakkında az da olsa fikir edinmiş olursunuz diye düşündüm. İyi düşünmüşüm ama değil mi? :))

"Kaçınız anne-babası tarafından sevilen bir çocuktu? Peki kaçınız anne-babası tarafından sevildiğini hissetti?

Bilmek ve hissetmek farklıdır. Her istediğimizi yapmaları, donuk bir tavırla fiziksel ihtiyaçlarımızı karşılamalarının bir anlamı yoktur."
(benim küçük oğlum bile o donuk ifadelerin farkına varıyor. Yorgun olsam, ya da o an bişeye kızsam onun ihtiyacını karşılarken bunun farkına varıyor ve bana "güzel bak anne diyor" nasıl güzel bakıyım dediğim zaman da yüzündeki o güzel bakmanın tarifini görmelisiniz. )

"Önce içinizdeki çocuğun yaralarını sarmaya bakın. Ancak bunu yapabildikten sonra çocuğunuzu duyabilecek, görebilecek hale geleceksiniz yavaş yavaş..." (Doğru değil mi çocukluğumuza inmek lazım hepimizin kim bilir ne fırtılar koptu hepimizin çocuk yüreğinde, ne acı anılar var belki de o hatıralarda değil mi?)

"Yeterince iyi olamayan anne-babalar zaman zaman dünyayı çok farklı gösterdiler bize. Sevilmek istiyorsak iyi çocuk olmalıydık. Babaların aslında iyi biri olduğunu ve içinden sevdiğini söyleyerek, sevgiye dair algımızı bozan annelerimiz oldu." 

"Çocuklarımız alamadığı duygusal besini, satın aldıkları şeylerde arıyorlar. Herşeye sahip ama neden mutlu değil? Çünkü satın aldıklarımız sizin ona ayıramadığınız zamanı telafi edemiyor. Bir oda dolusu oyuncak onunla konuşmuyor ve anne-babasının ona baktığı gibi bakmıyor." 

"Mükemmel olmaya çalışmaktan ben olamadım" bir gün çocuğumun bu cümleyi söylememesini umut ederek, onları yetiştirmeye çalışıyorum.

Mutlu yarınlarımız için, mutluluğa doymuş bireyler yetiştirmek umuduyla...

16 yorum:

  1. Aslında yavaşlamaya benim de ihtiyacım var. Dün momo yu okudum aman Allah'ım dedim tam da günğmğzdeki ailelerin handikapını tasvir etmiş. Çocuklarımıza zaman ayıramamak ! Zaman zaten hiçbirşeye yetmiyor ki yetiştirmeye çalışmayı bırakıp çocuklarımızla o An'ın tadını çıkarmak onları sevmek gerek. Dediğiniz gibi bir bakışı bile cok iyi anlıyorlar.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Momo'yu okumayı bende çok istiyorum, henüz sıra gelmedi. Anın tadını çıkarmak hele hele çalışan anneler için çok zor. Zaten anı yakalamak zorken bir de keyif baya bir lükse kaçıyor.

      Sil
  2. O donuk tavır konusunda siz de, yazar da çok haklı :)) Benim annem çalışan bir anneydi ve eğer yorgunsa, morali bozuksa çaktırmamaya çalışsa da bunu anlardım..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. İşte sizde anlarmışsınız bakın. Çocukların hissiyatları çok güçlü bundan kaçmak çok zor.

      Sil
  3. Okunsa iyi olacak kitaplardan sanırım :))
    Aslında ders kitabı olarak okutulmasında sorun yok ama bizim derse bakış açımız hocaların bakış açısı normal olmadığı için sıkılıyoruz, bunalıyoruz sanırım. Çalışmaktan, okumaktan kaçma psikolojisini çocukluktan öğrencilere sindirdikleri için malesef..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Aynen aynen çok güzel ifade etmişsiniz tam olarak anlatmak istediğim şeyde buydu zaten. Ağzınıza sağlık :)

      Sil
  4. Hımmm..Hatırlatman iyi oldu. Okumuştum ama unutmuşum. Teşekkürler.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Okuduğumuz kitaplarla ilgili not almıyorsak çok çabuk unutuluyor. O nedenle okuduğum çoğu kitabın bende bıraktıklarını buraya not ediyorum. Çok faydasını gördüm. Bunu yapmaya vaktin olursa tavsiye ederim.

      Sil
  5. Bende okumuştumda malesef o kitapla bazen kafama vurasım geliyor hiç bir şey okuduğumuz gibi olmuyor uygulamak kolay olmuyor. Çocuk buyutmek hiç kolay değilmiş yedi çocuk doğurup buyuten analara saygı duyuyorum önceden dahamı kolaymış anlamıyorum ki . :|

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teorikle uygulama her zaman farklıdır ya işte çocuk psikolojisi kitaplarında anlatılanları da uygulamak tabiki de zor olacak. Çünkü çocuklarda bireysel farklılıklar vardır. Her çocuk için uygulanacak genel geçer kurallar dışında diğer küçük kuralları uygulamak tutmayabilir. Ya da bize geri dönütü olmayabilir. İşimiz zor çocuk yetiştirmek artık bir sanat dalı...

      Sil
  6. oo işin uzmanı bir annesin mesleğin gereği daha avantajlısın aslında canım yani en azından öyle düşündüm birden:)
    bende de bir sürü bu tarz kitaplar var cüceloğlu dahil :) not almak evet çok işe yarıyor. ne güzel yerlerden paylaşımlar yapmışsın teşekkür ederim. bunu not ediyorum sevgiler♥

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Aslında kısmen doğru tespit etmişsiniz :) Bir zamanlar evet ben ideallerimin peşinde koşarken, kendimi çok iyi yetiştiriyordum. Sonra hayat başka yönlere sürükleyince daha da uzmanlaşmak nasip olmadı. Ama çocuklarım için araştırıyor, bildiklerimi uygulamaya çalışıyorum.
      Notlar işinize yararsa ne mutlu bana. Bana da iyi oluyor, ara sıra dönüp alıntılara bakarak hatırlamış oluyorum.

      Sil
  7. Ben şanslıyım sanırım bu konuda.. En azından şimdilik.. Anne babamın ama genelde olduğu gibi özellikl eannemin bana olan sevgisini hep hissettim hala da hissederim..canım annem..oğluma da hep "güzel bakmaya" çalışıyorum.. ve daha 21 aylık olsa da o da hissediyor canım sıkkınssa.. mükemmel değil ama sevgi dolu ve yeterince iyi anne babalar olabilmek umuduyla..bu tarz kitaplardan çok hoşlaşmadığım için ben de alıp okuyacağımı sanmıyorum..ama ufak notlar güzel olmuş :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Merhaba hoşgeldiniz.
      Amin inşallah umarım gönlünüze göre büyütürsünüz evladınızı.
      Okumasanız da notlardan bir fikir edinirsiniz diye düşünmüştüm. Amacıma ulaşmışım sanırım ;)
      Keyifli paylaşımlarda buluşma üzere sevgiyle kalın...

      Sil
  8. Çok yararlı bir yazı olmuş,özellikle bu konuda hem yeni yeni çocuk büyütenler ve hala bu şansı olanlar için.Sevgiler.Ece ablanız.

    YanıtlaSil
  9. ayyyy yaralar bak evet ben diyom ki, büyükler, yetişkinler, çocuklara çok kötü model oluyorlar yaaa, kendisine hayrı yok çoğunun :)

    YanıtlaSil

Okuduysanız ve yorum bırakırsanız sevinirim :)