Mantargiller familyasından olduğu için tadı mantarı andırıyor ama daha leziz. Daha çok çam ormanlarında ağaç kenarlarında yetişen kuzu göbeğinin yaşının kilosu 80 lira iken kurutulmuş hali daha da kıymetli kilosu 300 lira civarında ihraç ediliyormuş. Bir çok yiyecek gibi her derde deva. Özellikle kansızlığa iyi gelmesi beni şaşırttı. Protein yönünden oldukça zengin olan kuzu göbeği zihnin iyi çalışmasını ve vücudun dinç kalmasını sağlıyor. Ayrıca kansere karşı da çok etkili olduğu belirtiliyor.
Kuzu göbeği mantarıyla abim sayesinde tanıştık. Abimin bi arkadaşı ona söz vermiş arkadaşının getirdiği gün de tesadüfen bizde oradaydık. Kendisi farklı tatlara çok meraklı olduğundan akşamın geç saati olmasına rağmen 2-3 tane kuzu göbeğini gelir gelmez pişirdi. Orada azcık pişince kıymetlendi çok güzel yediler benim ufaklıklar... Abime kalsan 3-4 taneye yeter yeter diyordu. Elini korkak alıştırma ver ver daha da çoğalır diyen yengem sağolsun bol bol kattı biz giderken, her ne kadar abim kuzu göbekciklerine kıyamasa da yengem sağolsun sloganıyla burdan devam edelim:)) Neyse efenim pişirdik göbekçiklerimizi. Benim kuzucuklar ağzına bile sürmedi. Eşimde yoktu o gün. Fazla da bekletemedim zehirler falan diye. Pişirip bir güzel yedim. Pişirim aşamalarını paylaşayım istedim. Görsel olarak da ilginç çünkü.
Gözenekleri çok açık olduğu için kumun sağlıklı temizlenememe ihtimalini göz önünde bulundurarak, 10 dakika kadar sirkeli suda beklettim. Daha içime sindi böylesi.
Doğranış biçimi çok hoşuma gitti. Yaradılışı nedeniyle halka halka oldu.
Suyunu çektikten sonra biraz tuz ve bir dolu yemek kaşığı terayağıyla mantarlarımı buluşturduktan sonra işte o muhteşem lezzet çıkıyor karşımıza :)
Afiyetler ola...
